De zwangerschap & bevalling van Mariska Deel 2 

Vorige keer hebben jullie het eerste deel van Mariska’s verhaal gelezen over de zwangerschap en bevalling van haar dochtertje Mara. Deze keer verteld ze over haar tweede zwangerschap en de tweede bevalling.

Zwanger worden van Siem

Juni 2015 raakte ik na 6 maanden in verwachting van Siem. We waren op vakantie in Spanje en ik was wat emotioneler dan normaal. Ik weet nog goed dat een bekende op de camping tegen mij zei, jij bent in verwachting hoor!!

De terugreis naar huis voelde ik me niet zo lekker, ik dacht dat de Mc-Donalds onderweg wellicht verkeerd was gevallen. Maar het misselijke gevoel bleef aanhouden. Na het weekend had ik mijn diploma-uitreiking, ik was geslaagd voor de opleiding associate degree Management in Zorg aan de Hogeschool. Ook daar was ik misselijk, mogelijk een beetje spanning? Aan het einde van de week heb ik toch maar een zwangerschapstest gedaan gezien de klachten bleven aanhouden. Waarom was ik er niet zeker van? Ik heb een onregelmatige menstruatie cyclus. Maar de test aan het einde van de week was knetter positief en dat aan het einde van de middag en niet eens met ochtendurine. Ook dit keer bleek ik 7 weken zwanger en was dus alweer een tijdje onderweg.

Mara krijgt een broertje of een zusje!! JEEEEEEEJ! We hebben toch nog even twee weken gewacht met het haar te vertellen. Bij 9 weken hebben we haar vertelt dat er een baby’tje in mama’s buik groeide. In het begin begreep ze het niet zo heel goed maar naarmate de buik groeide en groeide werd het een trotste grote zus in spe!

img_9339

Pretecho

Ook dit keer waren wij ontzettend benieuwd naar het geslacht. Gelukkig konden we het dit keer al vanaf 13 weken via een pretecho zien. We hadden dezelfde verloskundige als bij de pretecho van Mara destijds, dat was erg leuk om elkaar terug te zien. Dit keer was het direct te beoordelen, en jawel een jongetje. Hoe leuk! Straks hebben we een meisje en een jongen. Fantastisch nieuws!!

Verloop zwangerschap

Tijdens deze zwangerschap ben ik ook eerder therapeutisch gaan werken in verband met bekken klachten en vroegtijdige harde buiken. Toch maar weer een beetje rustig aan doen.

Maar de zwangerschap is dit keer zoveel malen anders dan bij Mara. Rusten? Nee helaas dat is er niet meer bij. Mara deed geen middagdutjes meer, dus ook geen dutjes voor Mama. Sjouwen desondanks de dikke buik met een peuter was toch ook wel heftig met die bekkenbodem. Met 34 weken ging ik met zwangerschapsverlof en had wederom een geweldige babyshower / high tea gekregen, verzorgd door mijn vriendinnen.

De weken die daarop volgde deden Mara en ik het uiteraard rustig aan. Het waren immers ook koude maanden, dus we hebben veel cakjes, koekjes en dat soort dingen gebakken. Oja.. het was belangrijk om op de zwangerschapskilo’s te letten want in september zouden wij gaan trouwen. Mijn trouwjurk had ik al gepast en gekocht voor mijn zwangerschap, dus het was wel een must om terug in shape te komen natuurlijk.

Uiteindelijk kwamen er toch wel weer 18 kilogrammetjes aan. Ach ik heb genoten van deze zwangerschap. Anders dan mijn 1ste zwangerschap? Ja zeker! Minder tijd voor jezelf, er liep immers al een peutertje rond, maar o zo geweldig om het met haar te delen en de laatste weken voor de komst van de kleine nog lekker veel tijd met haar door te brengen.

De bevalling.

16 maart 2016 was ik uitgerekend van onze spruit. Een mooie datum natuurlijk maar ook dit keer verstreek de uitgerekende datum. Sterker nog Siem werd 9 dagen na de uitgerekende datum pas geboren. Dit was eerlijk gezegd best een beetje frustrerend. Dit omdat ik in de aanloop naar de uitgerekende datum al regelmatig een vals alarm had gehad (voornamelijk veel voorweeën die maar niet wilde doorzetten).

Wanneer kwam die kleine man nou? Oh wat was ik het beu die laatste dagen! Alles zat me in de weg. 25 maart stond er gelukkig een afspraak gepland met de gynaecoloog om te bekijken wanneer ze de bevalling eventueel kunnen inleiden. Ik weet nog dat ik die vrijdagochtend (jawel goede vrijdag) al vroeg wakker was. Ik voelde me niet lekker en besloot onder de douche te gaan. Onder de douche stond ik te huilen. Die kruimel moet er toch wel echt van zelf uitkomen hoor!! Rob was die ochtend thuis omdat hij natuurlijk mee zou gaan naar het bezoek aan de gynaecoloog. Toen ik uit de douche kwam maakte hij crackers voor me en Mara zat haar boterham op te peuzelen en zou een uurtje later door opa worden opgehaald om te gaan spelen.

Ik nam nog geen hap van mijn cracker of ik kreeg me toch een weeënstorm. Mijn hemel het was overduidelijk begonnen en wel ontzettend snel. Rob belde de verloskundige en nog geen tien minuten later stond ze binnen. 2 centimeter al? Wwoow dit gaat een stukje sneller dan met Mara. Wat nu? Mara moest eerder opgehaald worden want ik merkte dat het lastig was om mij te focussen op de weeën terwijl Mara mij met grote ogen stond aan te kijken. Mara ging met opa mee die haar die dag langzaam gingen voorbereiden op de komst van haar broertje. De oma’s zouden ook dit keer bij de bevalling zijn, maar mijn schoonmoeder was aan het oppassen op de andere kleinkinderen en kon niet zomaar weg. Mijn moeder scheurde terug vanuit haar werk om mij en Rob naar het ziekenhuis te brengen. Ook dit keer koos ik voor een poliklinische bevalling. De weeën kon ik best goed opvangen en wegzuchten. De verloskundige zei dat ik best nog even thuis mocht blijven, maar ik dacht laten we maar snel naar het ziekenhuis gaan juist nu ik het nog kan opvangen.

Tussen de weeën door liep ik van de trap af en stapte ik in de auto. Wat een verandering! Ik werd verwelkomt in het moeder-kindcentrum, mijn hemel wat een luxe ten opzichte van de afdeling bij Mara. Mijn vliezen braken niet automatisch en moesten dus gebroken worden, ook bleef ik weer hangen (net zoals bij Mara) op de 4 cm ontsluiting. Ga ik weer uren op 4 cm blijven? Nee toch! Er kwam een advies voor een ruggenprik maar ik was hier toch wel huiverig voor en ik wilde het het allerliefste alles gewoon helemaal zelf doen.

Bij 5 cm werd er geadviseerd om een pijnpompje te nemen die je jezelf kunt toedienen om de scherpe randjes te verzachten. Oke, de weeën volgde zo vlug achter elkaar dat het misschien toch beter was.

Maar eer ik werd aangesloten op de pomp was er al enige tijd verstreken. Dit i.v.m. spoedgevallen en een enorme drukte. Het was half twee en ik hield het niet meer! Ik hing al blazend aan het bed en was geïrriteerd naar alles en iedereen. Rob belde onze eigen verloskundige, ze was nog in het ziekenhuis en zou direct komen. Toen ze haar handschoenen aantrok om te toucheren stormde de verloskundige van het ziekenhuis binnen met de pijnpomp. Terwijl ze me aansloot riep ik tegen haar schiet eens op zeg ik, ik hou dit niet meer vol! Ik zei ook noemen ze dit goede vrijdag? Nou dat is het helemaal niet!! O wat was ik boos! Dit herhaalde ik met enige regelmaat. Het is zonde, hoe onvriendelijk ik was. Ik hield het niet meer! Om 14.00uur werd ik aangesloten en ik mocht een shotje medicatie toedienen, ik ontspande een beetje. Op dat moment was het hectisch. Rob liep steeds verder naar het hoofdeinde en ik hoorde mijn moeder zeggen uhh verloskundige??? De verloskundige rende naar de gang en riep. Ik heb nu assistentie nodig!! Er stormde verpleegkundige de kamer in en nog geen minuut later zei de verloskundige wil je hem zelf aanpakken? Ik was volledig verbaasd? Aanpakken? Voor ik het wist lag Siem op mijn borst. Hij was compleet gelanceerd, ik heb niet eens geperst. Om half 2 zat ik op 6cm ontsluiting en om 14.05 was daar Siem geboren op goede vrijdag. Een grote man van 51cm en 3410gram.

Wauw!

We zijn voor de tweede keer ouders geworden hoe speciaal. Wat een heerlijk gevoel! Nog een moment waar ik enorm naar uit keek de eerste kennismaking met Mara. Hoe zou ze reageren? Ach ze kwam om 15.00 uur binnengelopen, vol trots met een ballon en tekening voor haar kleine broertje. Geweldig!!

Helaas moest ik een nachtje in het ziekenhuis blijven omdat ik veel bloed verloor. Dat was even wat minder, mogelijk vanwege de snelle geboorte uiteindelijk. Er bleek een stolsel in de baarmoeder te zitten, dus ik kreeg nieuwe weeën opwekkers zodat het stolsel alsnog mijn baarmoeder werd uitgedreven. Maar in tegenstelling tot bij de bevalling van Mara hadden we nu als gezin zijnde een hele kamer voor ons zelf, lekker privacy met het gezin dat maakte alles goed!!!

img_9342

Ik voelde me zo fit na de bevalling. Het had dit keer ook maar 5,5uur geduurd, dus voor mijn gevoel kon ik heel de wereld aan. Ik heb ontzettend genoten van mijn kraamperiode met een hele gezellige kraamverzorgster, waar we nog steeds af en toe contact mee hebben. Ook de kraamverzorgende van Mara stuurde een liefkaartje naar Mara met een briefje voor ons erbij. Zo ontzettend lief! In eerste instantie hadden we weer om haar gevraagd, maar het was blijkbaar zo druk dat dit helaas niet haalbaar was. Maar met Claaaaudia (zoals Mara haar noemde) was het een even gezellige / leerzame en fijne periode!

De geboorte van mijn beide kinderen zijn echt wel de mooiste dagen van mijn leven!

img_9344

(ps; ik kon het niet laten deze foto even extra toe te voegen). Onze bruiloft met de kinderen en natuurlijk naast de geboorte van Mara en Siem is dit ook een van de mooiste en bijzonderste dagen vanuit mijn leven).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s