De zwangerschap van ; Hennie

In de nieuwe rubriek ‘de zwangerschap van’ lees het verhaal van mama’s die vertellen over hun zwangerschap en bevalling. Deze week Hennie, die heel lang geen kinderwens had, maar uiteindelijk toch voor een kindje koos met een nieuwe partner.

Hennie

Ik zal mijzelf eerst even voorstellen. Mijn naam is Hennie en ben 38 jaar en woon samen met mijn man Tim, 5 katten en 1 hond in het hoge noorden van het land. Ik heb 16 jaar gezegd dat ik geen kinderen wou, ik was toen samen met mijn ex man en voor ons samen hoefde het niet om een gezin te stichten. Maar na mijn scheiding in 2013 kwam ik Tim tegen en na 1,5 jaar kregen wij een kinderwens en mijn biologische klok tikte aardig door, dus heel veel tijd hadden we niet.

Zwanger worden

In november 2014 ben ik gestopt met de pil en na 20 jaar de pil geslikt te hebben  hadden wij verwacht dat het wel even zou duren. Op 11 februari 2015 had ik een positieve zwangerschapstest in handen en we waren door het dolle heen, maar helaas 2 weken later werd het een miskraam. In Mei, juli en augustus hebben we helaas 3 vroege miskramen gehad. Ik werd steeds erg snel zwanger, maar op een of andere manier bleef het niet zitten. Samen veel bloedonderzoeken gehad, maar daar kwam niks uit. Wij hadden niet heel veel verdriet over de 4 miskramen, want onze gedachte was ;  het gaat niet voor niks fout.

img_9071

Zwanger !

In September had ik een zware handoperatie en mijn cyclus was helemaal weg, ik was druk met revalideren en we waren er niet bewust mee bezig om zwanger te worden. Op 26 november 2015 kreeg ik toch het gevoel dat ik weer zwanger was want 3 van onze katten  gingen s ‘nachts tegen mijn buik aanliggen, dat deden ze normaal nooit. Ik had nog een test van de action liggen, die heb ik toch maar even gedaan. En daar was een lichte streep te zien. Tim en ik waren niet heel enthousiast, want we dachten dat het toch wel weer fout zou gaan. Maar ik bleef maar testen en de clearblue testen gingen omhoog. Precies met 4 weken HCG laten prikken en die was 107, niet heel hoog dus . Met 5 weken en 3 dagen kreeg ik bloedverlies. Direct het umcg gebeld en we konden meteen  komen. Wij verwachtten daar niks op de echo te zien, maar er was een vruchtzakje te zien en de gynaecoloog kon niet zeggen of het fout of goed zou gaan. Dus afwachten. Een week later zijn we weer naar de gynaecoloog en daar was een kloppend hartje te zien. Ik was toen al een paar dagen zeer misselijk en kreeg hiervoor medicijnen voorgeschreven. Helaas hielpen deze nagenoeg niet.

Op 13 januari een nacht ziekenhuis opname i.v.m. uitdroging. Gelukkig was het over met 13 weken, toen hebben we ook een pret echo laten maken en ja we kregen een meisje ! We waren door het dolle heen. We hebben bijna wekelijks tot 15 weken echo’s gehad en alles was goed en toen werd ik overgedragen aan de verloskundige. De zwangerschap verliep aardig, maar ik vond het niet van wauw wat heerlijk. Maar het bewegen in mijn buik maakte alles goed. Ik was op 10 augustus uitgerekend! Met 36 weken en 1 dag moest ik op controle bij de verloskundige, mijn bloeddruk was 140/100 veel te hoog. Ik werd doorgestuurd naar het ziekenhuis, en na 1 nacht opname mocht ik met medicijnen naar huis.

img_9074

 De bevalling

Op 20 juli moesten wij om 15.30 in het umcg zijn. Om 16.00 lag ik aan het ctg en om 16.30 kreeg ik een ballon katheter geplaatst.  Tim is om 18.00 naar huis gegaan om de beestjes te verzorgen en proberen om vroeg te gaan slapen, voor het geval dat. Om 23.45 viel de ballon eruit, de verpleegkundige vertelde mij dat de gynaecoloog mij pas om 6.15 zou controleren op ontsluiting.  Pffff wat moest ik nog lang wachten, ik snel mijn bed in maar kon natuurlijk niet slapen.  Om 5.00 liep ik over de afdeling, de verpleegkundige nam me mee, want het was rustig op de afdeling en sloot mij aan op het ctg. Ctg was goed en ik had geen weeën of harde buiken, de verpleegkundige zei dat ze dacht dat ik nog een ballon nodig zou moeten hebben en ze legde er 1 klaar. Om 6.00 kwam de gynaecoloog en ik had 2 a 3 cm ontsluiting, hoera…ik mocht naar de verloskamer, ik heb daar even heerlijk gedoucht en daarna werden de vliezen gebroken en kreeg ik infuus met weeënopwekkers.

Nog even lekker ontbijten en Tim was er om 8.00. Om 10.00 kwamen de weeën, dat was nog aardig te doen. Om 12.00 werden ze heftiger en de verpleegkundige haalde een soort skippybal en dat was best goed te doen, heerlijk heen en weer bewegen en samen met Tim de weeën wegpuffen. Om 14.00 kwam de verloskundige en ik had pas 4 cm ontsluiting, pffff dat kon nog wel ff duren dacht ik, dus ik koos voor een ruggenprik.

De ruggenprik

Rond 14.45 was deze gezet en wat een geweldige man heb ik toch, want ik kan van nature al erg moeilijk stilzitten en met een ruggenprik moet dat helemaal,maar met weeën is dat erg moeilijk.Tim zorgde dat ik gefocust bleef op het puffen.  Na het zetten van de ruggenprik viel ik in slaap, ik was ook al 36 uur op. Tim ging even naar beneden om een broodje te eten en kwam een collega tegen, en was daar aan de praat geraakt. Om 16.00 kwam de verloskundige met een  co assistent binnen en maakte mij wakker omdat onze meid het niet zo fijn meer vond en ik moest om mijn linkerzij gaan liggen.  Ze keek ook hoever ik was en tot mijn verbazing zat ik op 9 cm. Dat was snel  gegaan.  Ik heb Tim meteen gebeld en hij zei ik kom zo en ik zei ; nee niet zo maar nu ! Om 16.10 was hij er en ik voelde dat de weeën weer iets duidelijker werden .  De co assistent kwam binnen en om 16.15 vertelde ik dat ik persdrang had en hij zei dat het nog niet mocht want ik moest nog 1 cm.

 

Geboren !

Nou ik moest toch echt ! Hij heeft snel de verloskundige gehaald en die was er om 16.20.Terwijl ze haar handschoenen aandeed, zei ze we zullen eens even kijken.Tim stond naast haar en ze haalde  de deken weg en toen zei ze begin ; maar want het hoofdje kwam al. Ik heb 2 keer geperst en onze prachtige dochter Nanouk Elizabeth lag om 16.25 op mijn buik.Wat een prachtige kind,wat een geluk. Tim knipte de navelstreng door. Wat was dat vlot gegaan, en ik had alleen 2 schaafplekjes.

Ze woog 2675gr en was 50cm,Tim mocht haar direct aankleden en ik probeerde met veel persen om de placenta er uit te krijgen,maar dat lukte niet. Ik mocht Nanouk even snel haar eerste flesje geven en toen moest ik afscheid nemen en werd ik naar de operatiekamer gebracht en werd onder gehele narcose de placenta verwijderd. Rond 19.30 was ik weer terug en ons gezin was compleet. Wat waren we blij en trots,we moesten 24 uur blijven ivm de bloedruk medicijnen, bij Nanouk werd 5 keer bloedsuik0er gemeten.  5 keer een prik in die kleine hakjes en ze gaf geen kik. Ik had een zeer zware nacht achter de rug ,Nanouk was een voorbeeld baby,maar ik had erg last van aambeien en dan heb je een zeer charmant netbroekje aan met dik maandverband erin.

Naar huis en genieten !

Op 22 juli mochten wij om 16.30 naar huis en uur later was de kraamzorg er ook al. Kraamweek was lekker, met Nanouk ging het goed en met mij ging het die maandag niet lekker, maar dat was snel weer over. Nanouk is nu inmiddels alweer een half jaar oud en we genieten elk seconde van haar,wat een heerlijke meid is het! Op de bevalling kijk ik zeer positief terug.

 

Ik wil Hennie heel erg bedanken voor het delen van haar verhaal ! En natuurlijk wens ik Hennie en haar gezin heel veel geluk ! Wil jij ook je verhaal delen, laat het me weten !

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s